تبليغاتX
بانک مقالات
آژانس فضایی آمریکا ، ناسا،‌ سرانجام ماهواره NPP را پرتاب کرد. ماهواره ای که به درک بهتر اسرار و داینامیک‌هایی که آب و هوا و اقلیم زمین را تنظیم می‌کنند، کمک خواهد کرد.

ماموریت (NPOESS Preparatory Project (NPP یکی از ماموریت‌های ناسا است که به دانشمندان دنیا اطلاعات بسیار مهمی درباره وضعیت آب و هوایی زمین ارائه می کند.

این ماهواره عصر جمعه همراه با موشک «دلتا سه »از پایگاه "وندنبرگ" در کالیفرنیا پرتاب شد. NPP اولین ماموریت ناسا با این هدف نیست به طوریکه در حال حاضر ماهواره هایی که سیستم رصدگر زمین پروژه EOS (سیستم رصد زمین) را تشکیل می دهند امکان مطالعه دقیق درباره اقیانوسها، پوشش گیاهی، یخها، ابرها، خاک و اتمسفر زمین را فراهم می کنند.

در آینده قرار است شبکه جدیدی با عنوان JPSS (سیستم ماهواره ای اتصال قطبی) به شبکه ماهواره ای EOS ملحق شود.

براساس گزارش فاکس نیوز، این شبکه جدید آگاهی دانشمندان را درباره سیاره زمین تا حد قابل توجهی افزایش خواهد داد اما تا آن زمان، ماهواره NPP به عنوان یک پل رابط میان EOS فعلی و JPSS آینده فعالیت خواهد کرد.

ماهواره ای که روز جمعه پرتاب شد به خاطر برخورداری از فناوری‌ها و حسگرهای کلیدی آماده است تا نسل جدیدی از ماهواره هایی را بسازد که ناسا برای سازمان ملی اقیانوس شناسی و اتمسفرشناسی (NOAA) درحال توسعه آنها است.

NPP اولین ماهواره ای است که می تواند در سطح جهانی، اطلاعات مربوط به آب و هوا را در کوتاه مدت و بلند جمع آوری و رصد کند.

از دیگر اهداف این ماموریت می توان به کنترل وضعیت سلامت لایه ازون (با اندازه گیری روزانه)، رصد بلایای طبیعی (آتش سوزی‌ها، فوران‌های آتشفشانی، توفان‌ها، خشکسالی، سیل و بارش‌های طولانی برف)، پیش بینی وضعیت هوا، رصد یخ‌ها و رصد آلودگی‌های جوی (حضور ذرات گرد و غبار، دی اکسید گوگرد و نیتروژن) اشاره کرد.(مهر)

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم آبان 1390 و ساعت 0:20 |
حيات بايد در ابتدا با يك مولكول ساده كه قادر بوده خود را تكثير كند، آغاز شده باشد، اين مولكول كه مي‌توان آن را جد اعظم همه گونه‌هاي زيستي زمين ناميد، سال‌ها هدف اصلي زيست ـ باستان‌شناسان متعددي بوده است كه براي يافتن سرنخي از آن بي‌وقفه تلاش كرده‌اند.

پژوهش‌هاي زيادي براي يافتن فرآيندي كه منجر به ايجاد اين مولكول شده و مشخصات حياتي آن در سال‌هاي متمادي صورت گرفته است. اين تحقيقات به رسيدن بشر به جايگاهي از علم منجر شده كه مي‌توان ادعا كرد حالا قادر است يكي از آن مولكول‌ها را بسازد.

چهار ميليارد سال پيش، سطح داغ و ناآرام سياره زمين كه به‌تازگي در مداري به دور يك ستاره متوسط شكل گرفته بود، شروع به سرد شدن كرد. سطح خشن آن ابتدا با شهاب‌سنگ‌هاي فراواني بمباران شد و در ادامه توسط گدازه‌هاي ناشي از فوران‌هاي آتشفشاني متعددي نهربندي گرديد كه در نتيجه آن اتمسفري پر از گازهاي سمي سياره را احاطه كرد.

هنوز دليل قانع‌كننده‌اي ارائه نشده است كه چگونه اين همه آب بر سطح زمين جاري شد، تبخير شد، ابر شكل گرفت و توفان‌هاي مهيب و رعد و برق‌هاي بزرگ تمام زمين را جارو كردند. آنچه مسلم است اين كه يك روزي در صدها ميليون سال پيش آب بر سطح زمين جاري شد و گودال‌هاي اين سياره را پر كرد، كم‌كم اقيانوس‌ها و رودخانه‌ها شكل گرفتند و در ادامه و تحت‌تاثير تمام آنچه ذكرش رفت، يك اتفاق خارق‌العاده و معجزه‌گونه رخ داد و براي اولين بار در سياره زمين يك سلول يا دسته‌اي از مولكول‌ها كه قادر بودند خود را تكثير كنند، تشكيل شدند؛ رويداد بزرگي كه سرآغاز داستاني هيجان‌انگيز به نام حيات بود. زماني كه اولين مولكول خود همانندساز تشكيل شد، انتخاب طبيعي دست به كار شد و قدرت خود را در تغيير سرنوشت يك سياره به رخ كشيد.

انتخاب طبيعي يعني توانايي و برتري يك نسل از سلول‌ها، موجودات، گياهان يا حيوانات براي ادامه بقا در مقابل ساير گونه‌هاي زيستي و همنوعان ديگرشان. اينچنين بود كه نسل به نسل تغييراتي در ساختار و چيدمان مولكول‌هاي خود تقسيم‌شونده ايجاد شده و آنهايي كه بهتر بودند بقا يافته و نسل‌هاي بعدي را شكل دادند. ديري نگذشت كه اولين سلول‌هاي ساده تشكيل شدند. ميليارد‌ها سال بعد، برخي نوادگان آن سلول‌هاي ابتدايي تكامل‌يافته و به ارگانيسم‌هاي هوشمندي تبديل شدند. آنقدر هوشمند كه راه‌افتادند به دنبال اجداد خيلي اوليه خود كه همان سلول‌هاي اوليه با قابليت تكثير بودند. شما كه حتما مي‌دانيد آن موجود هوشمند انسان است. خب حالا مساله اصلي انسان اين است كه در آغاز، ابتدايي‌ترين سلول‌ تشكيل‌دهنده حيات امروزي چه مولكولي بوده است؟

حدود 50 سال پيش، بشر براي اولين‌بار دريافت كه اولين سلول خود همانندساز تاريخ حيات سياره زمين RNA‌ها بودند كه هم خانواده DNA‌ها هستند. البته ناگفته نماند كه تاكنون هيچ اطلاع دقيقي درباره نحوه شكل‌گيري RNA در زمين وجود ندارد. اين ايده همواره مشكلي بزرگ داشته و آن اين كه اگر RNA نمي‌توانست به صورت خود به خود تشكيل شود، چگونه مي‌توانست خود همانندسازي داشته باشد؟ آيا ابتدا برخي ديگر از گونه‌هاي تقسيم‌شوندگان ايجاد شدند و اگر اين‌طور است، ماهيت آنها چه بوده؟

با تحقيقاتي كه صورت گرفته پاسخ به اين سوالات در حال روشن شدن است. وقتي زيست‌شناسان براي اولين بار به صرافت يافتن پاسخي براي چگونگي شكل‌گيري حيات اوليه افتادند، يافتن جواب تقريبا ناممكن به نظر مي‌رسيد.

پژوهش‌هاي فراوان باعث شد بشر نگاه جديدي به حيات و شرايط تشكيل آن داشته باشد. همين دانش نوين بود كه بشر را به صرافت يافتن حيات ماوراءزميني انداخت.

امروزه مي‌دانيم كه در تمام ارگانيسم‌هاي زنده، كارهاي پيچيده به عهده پروتئين‌هاست. پروتئين‌ها از لحاظ ساختاري اين قابليت را دارند كه پيچ و تاب خورده و به شكل‌هاي متنوعي درآيند.

بنابراين قادرند عملكردهاي متفاوتي داشته باشند كه از جمله مي‌توان به نقش حياتي و مهم آنها به عنوان آنزيم‌ها اشاره كرد. از طريق همين نقش مهم است كه پروتئين‌ها مي‌توانند گستره وسيعي از واكنش‌هاي شيميايي را تسهيل كنند و سرعت بخشند. نكته مهم اين است كه اطلاعات اصلي كه براي ساخت پروتئين‌ها استفاده مي‌شود، در مولكول‌هاي DNA ذخيره شده‌اند و بدون DNAنمي‌توان پروتئين‌هاي جديدي ساخت و در عين حال نيز بدون پروتئين‌ها نمي‌توان DNAجديد ايجاد كرد. خب گويا دوباره پرسش معروف مرغ و تخم‌‌مرغ در حال شكل‌گيري است. حال دانشمندان بايد به اين پرسش پاسخ مي‌دادند كه كدام يك از اين دو در ابتدا ايجاد شدند، پروتئين يا DNA؟

نكته: محققان علم بيوشيمي درصدد سنتز RNA‌هايي برآمده‌اند تا با انتخاب تصادفي بعضي از آنها نسبت به شرايطي كه اين اجداد احتمالي حيات در آن سازگارند، آگاهي يابند

به دنبال كشفي كه سال 1960 صورت گرفت، معلوم شد RNAمي‌تواند عملكردي مشابه يك پروتئين در فرآيند ايجاد حيات به عهده گيرد، با اين تفاوت كه ساختار RNA‌ها به هيچ‌وجه به پيچيدگي ساختارهاي پروتئيني نيست. در همان زمان اين پرسش مطرح شد كه اگر RNA مي‌تواند واكنش‌هايي مثل ذخيره اطلاعات را درون خود برنامه‌ريزي و تسريع كند، آيا امكان دارد كه به تكثير خود نيز قادر باشد؟ و اگر به اين روال باشد، پس RNA ‌ها قادرند فرآيند همانندسازي را مستقل انجام دهند و ديگر نيازي به پروتئين‌ها نخواهد بود.

اين ايده بسيار جذاب بود و اميدهاي زيادي را در دل دانشمندان روشن كرد كه به يافتن پاسخ پرسش بزرگ بشريت بسيار نزديك شده‌اند. اما اين موضوع فقط يك ايده بود و در آن زمان، تنها بر پايه حدس و گمان استوار بود. هنوز هيچ‌يك از پژوهش‌ها نشان نداده بودند كه RNA‌ها مي‌توانند عملكردي مستقل و مشابه پروتئين‌ها داشته باشند و واكنش‌هايي را نظير آنزيم‌هاي پروتئيني كاتاليز كنند.

اين شك و شبهه تا سال 1982 زماني كه در نهايت و پس از 2 دهه تحقيق و بررسي، يك آنزيم RNA كشف شد، ادامه داشت. در آن سال توماس كچ، محققي از دانشگاه كلرادو، جاندار تك‌سلولي عجيب و غريبي با جنسيتي هفتگانه كشف كرد. بعد از آن پنجره‌هاي پيشرفت گشوده شد و محققان توانستند آنزيم‌هاي RNA بيشتري در جانداران مختلف كشف كنند و همچنين خود نيز تعدادي را در آزمايشگاه‌ها خلق نمايند. RNAدر ذخيره اطلاعات بخوبيDNA عمل نمي‌كند و ثبات كمتري دارد، حوزه عملكردش مثل پروتئين‌ها گسترده نيست، اما به عنوان يك ابزار مولكولي فعاليت‌ها و قابليت‌هاي فراواني دارد.

اين موضوع تاييدكننده اين نظريه است كه حيات اوليه از مولكول‌هاي RNA اي كه قادر به همانندسازي و تشكيل مولكول‌هاي بيشتري از خود بوده‌اند تشكيل شده است. اين كشف آنقدر الهام‌بخش بود كه والتر گيلبرت از دانشگاه هاروارد عنوان جهان RNAاي بر سياره زمين نهاد.

حتي ممكن است اين مولكول‌هاي همانندساز ادغام جنسي يابند. آنزيم RNA اي كه كشف شد تنها تكه كوچكي از يك RNAبزرگ‌تر بود كه مي‌توانست خود را از آن جدا سازد و به طور مستقل فعاليت كند. اما معكوس چنين واكنشي نيز وجود دارد كه طي آن مي‌شد RNA جديدي به زنجيره آنزيمي اضافه شود به اين مفهوم كهRNA ‌هاي خود همانندساز قادرند با مولكول‌هاي RNA ديگر ادغام جنسي يابند.

اين قابليت RNAها نقش بزرگي در جهت تكامل آنها داشته است چون باعث مي‌شود همانندساز‌هايي از دودمان‌هاي مختلف با يكديگر تركيب شده و خاندان مشتركي تشكيل دهند و طبيعتا اين امر باعث تنوع بيشتر اين مولكول‌ها شده است.

تكامل همانندسازها

سال 2000 بسياري از زيست‌شناسان به نظري جامع در اين مورد رسيدند. آنها روي ساختار فاكتور‌هاي سازنده پروتئين‌ها در سلول‌ها كار مي‌كردند كه دريافتند پيش‌ساز اصلي اين فاكتورها يك آنزيم RNAاست. با توجه به اين كه پروتئين‌ها توسط RNA سنتز مي‌شوند پس يقينا مي‌توان نتيجه‌گيري كرد كه حيات بايد در ابتدا توسط RNA‌ها تشكيل شده باشد.

اما با اين همه اطلاعات جديد، هنوز بسياري از مسائل حل نشده باقي‌مانده است. مي‌دانيم كه RNA قادر به همانندسازي است ولي اين را نيز مي‌دانيم كه هم RNA و هم DNA براي همانندسازي خود به يكسري از پروتئين‌ها احتياج دارند.

پس اگر هم قبلا و در زمان‌هاي ابتدايي شكل‌گيري حيات روي سياره زمين، همانندسازي وجود داشته كه به طور مستقل همانندسازي مي‌كرده، امروزه ناپديد شده است. بنابراين محققان علم بيوشيمي درصدد سنتز RNA‌هايي برآمده‌اند تا با انتخاب تصادفي بعضي از آنها و ايجاد شرايط لازم براي تكاملشان، نسبت به شرايطي كه اين اجداد احتمالي حيات در آن سازگارند و قادرند بار ديگر حياتي ديگر را آغاز كنند و تكامل بخشند، آگاهي يابند.

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم آبان 1390 و ساعت 0:20 |
نرم‌افزاري به نام «دريچه‌اي به سوي منظومه شمسي» با تركيبي از فناوري بازي‌هاي ويدئويي و اطلاعات سازمان فضائي آمريكا (ناسا)‌ محيطي براي كاربران فراهم آورده كه مي‌توانند همچون يك فضانورد به گشت و گذار و اكتشاف در كيهان بپردازند.

 تصاوير مشاهده شده روي صفحه نمايش و اطلاعاتي نظير محل قرارگيري سيارات بر اساس اطلاعات واقعي مخابره شده در ماموريت‌هاي فضايي فضاپيماهاي ناساست.

جيم گرين، مدير بخش نجوم ناسا مي‌گويد: اين اولين بار است كه عموم به صورت بلا درنگ قادر به ديدن كل منظومه شمسي و ماموريت‌هاي انجام گرفته توسط كاوشگران رباتيك ما هستند. اين موضوع نشان مي‌دهد ناسا همچنان به تعهد خود مبني بر سهيم كردن عامه مردم در اكتشافات علمي خود پايبند است.

در اين پروژه براي نشان دادن مدل سيارات، قمرها، سنگ‌هاي سرگردان، خرده سيارك‌ها، دنباله‌دارها و فضاپيماها در محيط مجازي و به همان شكلي كه در منظومه شمسي حركت مي‌كنند از موتور بازي UNITY استفاده شده است.

كاربر با استفاده از موس و كيبورد مي‌تواند به گشت و گذار در فضا و كشف هر چيزي كه براي او جالب توجه است، بپردازد. براي اجراي برنامه‌هاي كاربردي مورد نياز در وب، يك مرورگر مجاني در سايت ناسا موجود است.‌

بلاين باگت، مدير اجرايي دفتر فرهنگ و ارتباطات ناسا در آزمايشگاه JPL پاسادنا مي‌گويد: اكنون شما براي حركت در منظومه شمسي آزاد و مستقل هستيد. همان چيزي را مي‌بينيد كه كاوشگران و فضاپيماهاي ناسا مي‌بينند، همان جايي هستيد كه دقيقا فضاپيما در آنجا قرار دارد و همه اينها در حالي است كه شما پشت كامپيوترتان نشسته و نيازي به ترك محل نداريد.

كاربران مي‌توانند ماموريت‌هاي فضايي آنلايني را تجربه كنند و به كمك نرم‌افزار دريچه‌اي به سوي منظومه ‌شمسي در زمان سفر كنند.

اين نرم‌افزار حاوي داده‌هاي جمع‌آوري‌شده توسط ماموريت‌هاي فضايي از سال 1330 خورشيدي تاكنون است. سرعت انجام ماموريت‌هاي فضايي شبيه‌سازي شده در اين نرم‌افزار مانند سرعت ديدن يك فيلم ويدئويي قابل كاهش يا افزايش است.

به‌عنوان مثال پس از پرتاب فضا‌پيماي ژوپيتر در تابستان امسال، كاربران مي‌توانستند به ماموريت 5 ساله اين فضا پيما در آينده نگاهي داشته باشند.

مكان، مسير و شكل حركت اين فضاپيما بر اساس اطلاعات بازسازي و پيش‌بيني شده به تصوير كشيده خواهد شد.

تعداد زيادي از منوها براي سفارشي كردن تصاوير و فيلم‌ها در اختيار كاربر است و فايل‌هاي صوتي ـ تصويري مختلفي به‌منظور آموزش روش سفارشي كردن ابزار به كاربران ارائه مي‌شود.

كاربر مي‌تواند فرم دوبعدي يا سه‌بعدي را براي نمايش انتخاب كند كه در صورت انتخاب ديد سه‌بعدي بايد از عينك‌هاي قرمز ـ آبي مخصوص استفاده نمايد. اين ابزار جديد به مردم كمك مي‌كند تا درك بهتري نسبت به ماموريت‌هاي پيچيده علمي ـ فضايي پيدا كنند.  

هم اكنون نسخه بتا رابط كاربري دريچه‌اي به سوي منظومه شمسي براي تست توسط كاربران موجود است و محققان در حال به‌روز كردن آن با اطلاعات ماموريت‌هاي آينده‌ ناسا شامل پرتاب فضاپيماي GRAIL  به ماه و مريخ پيماي جديد هستند. مي‌توانيد براي دريافت اين نرم‌افزار به نشاني Solarsystem.nasa.govl  eyes مراجعه كنيد.

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم آبان 1390 و ساعت 0:19 |
چینی ها فضاپیمای "شنزو 8" خود را با کمک یک راکت لانگ مارچ 2F به فضا پرتاب کرده و قدمی دیگر در تلاش برای تبدیل شدن به یک قدرت فضایی برداشتند.

به گزارش خبرگزاری مهر، این فضاپیما طی ماموریت خود تلاش خواهد کرد تا در ماه سپتامبر بر روی لابراتورا "تیانگونگ 1" چین در مدار زمین کناره بگیرد.

 این اولین باری است که چینی ها در فضا دو فضاپیما را با یکدیگر پیوند می دهند. این کشور در نظر دارد تا سال 2020 ایستگاه فضایی خود را کامل کند و برای این کار باید قابلیتهای لازم را به دست آورد.

فضاپیمای شنزو ساعت 21:58 به وقت گرینویچ از پایگاه فضایی "جیوکوآن" در صحرای "گوبی" به فضا پرتاب شد و قرار است پس از سپری شدن چند روز برای کناره گرفتن در اتاقک آماده شود. وصل شدن فضاپیما به اتاقک در ارتفاع 340 کیلومتری از سطح زمین انجام خواهد گرفت.

فضاپیما و اتاقک برای محاسبه موقعیت خود نسبت به یکدیگر از حسگرهای نوری و رادارها استفاده خواهند کرد تا به تدریج به یکدیگر نزدیک شده و وصل شوند. سپس این دو برای 12 روز در کنار یکدیگر در مدار زمین حرکت خواهند کرد، سپس دوباره از یکدیگر جدا شده و وصل شدن را مجددا تمرین خواهند کرد و در نهایت شنزو 8 از کپسول جدا شده و به سوی زمین بازخواهد گشت. اتاقک 10.5 متری تیانگونگ 1 در تاریخ 29 سپتامبر به فضا پرتاب شد و تا کنون عملکرد خوبی را از خود در مدار زمین نشان داده است.

آژانس فضایی آلمان جعبه ای آزمایشی شامل ماهی، گیاهان، کرمها، باکتری و سلولهای سرطانی انسانی را در این فضاپیما قرار داده است تا پس از بازگشت مطالعات بیولوژیکی بر روی آنها را آغاز کند.

بر اساس گزارش بی بی سی، چین امیدوار است با کسب تجربه از انجام این پروازهای اولیه بتواند در نهایت ساخت ایستگاه فضایی خود را در انتهای دهه کنونی آغاز کند. این ایستگاه 60 تنی ابعادی بسیار کوچکتر از ایستگاه فضایی دارد اما به هر حال برای چینی ها دستاوردی ارزشمند خواهد بود.(مهر)

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم آبان 1390 و ساعت 0:19 |
محققان انستيتو تكنولوژي كاليفرنيا براي نخستين بار توانستند به صورت مستقيم دماي سطح مريخ در روزگاران قديم را اندازه‌گيري كنند.

نتايج اين تحقيق با آنچه از گذشته گرم‌تر و مرطوب‌تر مريخ، مي دانيم اندكي در تناقض است.

دانشمندان با بررسي مواد معدني موجود در يك شهابسنگ چهارونيم ميليون ساله كه منشأ آن سياره مريخ است ، به اين نتيجه رسيدند كه اين تركيبات معدني در دماي حدود 18 درجه سانتيگراد شكل گرفته‌اند و  اين دما، نه خيلي سرد و نه گرم است. اطلاع از دماي مريخ براي درك بهتر شرايط آب و هوايي گذشته آن، لازم و ضروري است.

‌كشف دلتاهاي قديمي، بستر رودخانه‌اي و رسوبات معدني توسط مريخ‌پيماها و فضاپيماهايي كه به دور مريخ گشته‌اند، حكايت از آن دارد كه براستي بايد آبي در آنجا جريان مي‌داشته است.‌

اطلاعاتي كه بتواند چنين گذشته‌اي را مستقيما و بدرستي تاييد كند، وجود ندارد. اما نكته‌اي كه در تحقيقات جديد به دست آمد، موضوعي است كه براي اولين بار كشف شده و ثابت مي‌كند در ابتداي تاريخ، مريخ حداقل يك بار به مدت چند ساعت در چند روز، آب و هوايي شبيه به زمين داشته است.

به منظور بررسي صحت اين موضوع، محققان يكي از قديمي‌ترين سنگ‌هاي روي زمين به نامALH84001  را كه شهابسنگي جدا شده از مريخ بوده و سال 1984 در تپه‌هاي ALLAN قطب جنوب كشف شده را مورد بررسي قرار دادند.‌ 

سال 1996 پس از كشف اجسام كروي شكل بسيار ريز در اين تكه سنگ سيب‌زميني شكل كه ظاهرا شبيه باكتري‌هاي فسيل شده مي‌آمد، غوغايي در جهان علم به پا شد و اين تكه‌سنگ در راس اخبار علمي قرار گرفت، اما اين فرضيه كه ممكن بود حيات در خارج از كره زمين هم وجود داشته باشد، مورد بررسي دقيق قرار نگرفت و منشأ اجسام كروي كوچكي كه حاوي كربنات معدني بود، به شكل راز باقي ماند.

پيش‌بيني فرآيندي كه طي آن، اين مواد معدني شكل گرفته‌اند، بسيار سخت بوده و در اين ارتباط، فرضيه‌هاي بي‌شماري وجود داشته است.

همه اين فرضيه‌ها بر پايه دماي شكل‌گيري اين مواد ارائه شده‌اند. به عقيده بعضي دانشمندان، اين مواد زماني شكل گرفته‌اند كه گدازه كربنات‌دار سرد و تبديل به كريستال شده است، بعضي ديگر بر اين باورند كه اين مواد در نتيجه فعل و انفعال شيميايي و فرآيندي گرمايي شكل گرفته‌.

نظريه ديگري هم مي‌گويد اين مواد در نتيجه رسوب محلول‌هاي نمكي به وجود آمده‌اند. طبق اين فرضيه‌ها، دماي لازم مربوط به اين فرآيند، از 700 درجه سانتي‌گراد شروع مي‌شود و تا دماي انجماد ادامه مي‌يابد.

براي يافتن دماي لازم به منظور شكل‌گيري اين مواد، محققان از روشي استفاده كردند كه براي اندازه‌گيري دماي بدن دايناسورها و تعيين تاريخچه آب و هوايي زمين قبلا  استفاده شده بود.

در اين روش، غلظت ايزوتوپ‌هاي اكسيژن 18 و كربن 13 موجود در كربنات اندازه‌گيري شد.‌  هرچه دماي شكل‌گيري پايين‌تر باشد، ايزوتوپ‌هاي بيشتري روي  هم تلنبار مي‌شوند.

در نتيجه، تعيين ميزان انبوه شدن ايزوتوپ‌ها روي هم مي‌تواند به تعيين مستقيم دماي شكل‌گيري كمك كند. ‌ با اين روش محققان به دماي 4±18 درجه سانتيگراد رسيدند كه بسياري از فرضيه‌هاي ارائه شده در مورد شكل‌گيري اين مواد را رد مي‌كرد.

طبق نتايج به دست آمده، مي‌توان اثبات كرد كه حداقل يك‌بار و براي مدتي كوتاه در يك نقطه‌اي از سطح مريخ شرايط آب و هوايي مشابه زمين تجربه شده است.

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه یازدهم آبان 1390 و ساعت 0:18 |