
اين جمعيت به غذا نياز دارد و براي تهيه آن راهي نداريم جز اينكه كشاورزي را با بالاترين راندمان ممكن انجام دهيم. بتازگي محققان و كارشناسان زيادي نسبت به اين نكته هشدار دادهاند كه تنها راه موثر براي تامين غذاي جمعيت جهان توليد مواد غذايي بيشتر از همين ميزان اراضي كشاورزي است. اما در اين ميان يك نكته مهم ناديده گرفته شده است: با استفاده از فناوريها، امكانات و اراضي كشاورزي كه در اختيار داريم، ميتوانيم تا 10 ميليارد تن غذا توليد كنيم، اما كشاورزي امروز به دور از بهرهوري لازم است. از سوي ديگر براي تامين غذاي مورد نياز براي مردم جهان تنها به اراضي كشاورزي نياز نداريم. نجات جنگلهاي باراني سراسر زمين نيز فاكتور مهم ديگري است كه بايد مدنظر قرار داد.
اخيرا نشست جهاني در مكزيك برگزار شد و در آن نمايندگان كشورهاي مختلف جهان بر اين نكته تاكيد داشتند كه بايد سرمايهگذاريهاي بيشتري در زمينه كشاورزي نوين داشته باشند و گذشته از آن بايد سهم قابل توجهي از اين سرمايهگذاري نيز براي حفاظت از جنگلهاي باراني زمين به كار گرفته شود. با توجه به اينكه كشاورزي مرسوم در بسياري از نقاط جهان انجام ميشود به دور از معيارهاي لازم مورد تاييد محققان است، ميتوان اكثر كشاورزان را تخريبكنندگان اصلي اراضي جنگلي زمين به شمار آورد. هر سال كه ميگذرد بيشتر از پيش از درختان روي زمين كاسته ميشود و در مقابل بر وسعت اراضي كشاورزي زمين افزوده ميشود؛ غافل از اينكه ميتوان با رو آوردن به كشاورزي مدرنتر، نياز غذايي مردم جهان را از همين اراضي فعلي تأمين كرد. كارشناسان هشدار ميدهند صنعت كشاورزي سراسر زمين نيازمند بازنگري جدي است تا بيش از اين از وسعت اراضي جنگلي زمين كاسته نشود. اين بلايي است كه در سالهاي اخير دامان بخش گستردهاي از اراضي جنگلي آمازون را گرفته است. از اين رو ميتوان نتيجه گرفت كه دستيابي به كشاورزي مدرن ارتباط تنگاتنگي با تغيير نگرشهاي موجود در حفاظت از اراضي جنگلي زمين دارد.
فرد پرس
مقالهنويس نشريه New Scientist





















